مذاکره نکنیم چه کنیم؟
مذاکره نکنیم چه کنیم؟
راستش را بخواهید، «اگر مذاکره نکنیم، چه کنیم؟» یک شعار پوچ است.اکثر مشکلات به مذاکره ربطی ندارد.
مردم منتظر اقدام عملی دولت هستند نه خواندن آیه یأس!
اجازه دهید چند پیشنهاد دوستانه عرض کنم:
۱. اجرای وعده «اختصاص ۳۳۰هزار هکتار زمین به مردم» طبق برنامه هفتم!
۲. حذف حقوق‌های نجومی و میلیاردی!
۳. مبارزه واقعی با احتکار و فساد!
۴. مقابله با زالوصفتی برخی سرمایه‌داران رانتی به اسم کارآفرینی!
۵. برخورد قاطع با ابربدهکاران بانکی، بدون هیچ خط قرمزی!
۶. مالیات ستانی از ثروتمندان در زمان جنگ که قدمت چند هزار ساله دارد!
۷. احیای جهاد سازندگی با مناطق محروم.
۸. اعتماد به جوانان و مردم!
۹. مصادره اموال نامشروع بانک ها و برگرداندن آن به بیت‌المال.
۱۰. برخورد جدی با گران‌فروشی و دلالی و تورم!
۱۱. دوری از کارشناسان اقتصادی لیبرال و نفوذی!
۱۲. باور داشته باش: «می‌شود،می‌توانیم»
۱۳. حمایت از تولیدی های کوچک‌مقیاس و مردمی!
۱۴. اقدام عملی برای سیاست‌های اقتصاد مقاومتی(نه شعار)!
۱۵. اجرای اصل۴۴ یعنی رقابتی کردن اقتصاد!
۱۶. به‌کارگیری انفال برای تولید ثروت و عدالت!
۱۷. در جنگ مانند دشمن محکم باش و مقاومت کن!
۱۸. از هسته‌ای و تنگه هرمز به عنوان اهرم فشار استفاده کن!
آقای پزشکیان، اگر این قدم ها را محکم برمی‌دارید،مردم پشت شما خواهند ایستاد،چه مذاکره کنید،چه نکنید.
