ظریف؛ از خیانت برجام تا خیانت فارین افرز!
بررسی جامع و مستند کارنامه محمدجواد ظریف؛ از برجام و استعفای نمایشی تا مقاله در مجله آمریکایی و رویگردانی از چین و روسیه + تحلیل خیانتهای اقتصادی و امنیتی
فرانچسکوی خوشآتیه؛ روایتِ خیانتِ لطیفِ یک دیپلماتِ وابسته
جناب آقای ظریف، یا بهتر بگویم «فرانچسکوی» خوشآتیهی سیاست خارجی ایران! چه بسیارند چهرههایی که با نقاب دیپلماسی، خنجر به پیکر میهن زدند، اما کمتر کسی چون شما توانسته با ظرافت تمام، خیانت را در لفافهای از کلمات حقوقی و لبخندهای دیپلماتیک به خورد ملتی بدهد که قرنهاست نقشهی استعمار را از سر میگذراند. امروز، نه به عنوان یک تحلیلگر، که به عنوان یک انقلابیِ معتقد به آرمانهای این سرزمین، پروندهی سیاه عملکرد شما را ورق میزنم؛ پروندهای که از دل برجام آغاز شد و به مقالهای در مجلهی «فارین افرز» ختم گشت؛ روایتی از اعتماد به دشمن و فراموشی دوستان راهبردی.
🔥 برجام؛ وعدههایی که به تاراج رفت و خیانتی چنددههای
بیایید بیپرده با واقعیت تلخ روبهرو شویم. برجام در ۲۶ مهر ۱۳۹۴ امضا شد و بنا بود پرونده ایران در شورای امنیت را برای همیشه ببندد. روحانی روز امضای برجام با شور و شوق اعلام کرد: «امروز تمام تحریمها لغو شد». اما چه شد؟ ده سال بعد، نه تنها پرونده ایران از شورای امنیت خارج نشد، بلکه قطعنامه ۲۲۳۱ عملاً به مقدمهای برای بازگشت قطعنامههای جدید و تهدیدات تازه علیه کشور تبدیل شد.
📉 قربانیگاه اقتصاد ایران؛ اعدامی با تأخیر
در سال نخست برجام، اقتصاد ایران یک جهش ظاهری کرد. صادرات نفت از حدود یک میلیون بشکه در روز به بیش از ۲.۵ میلیون بشکه رسید و رشد اقتصادی در سال ۱۳۹۵ به ۱۳.۳ درصد جهش کرد. بیش از ۶۰ درصد این رشد فقط مرهون افزایش صادرات نفت بود. اما این رشد، نه بر پایهی تولید و صنعت، که بر شانههای لرزان یک توافق متزلزل استوار بود.
و سپس، سقوط. خروج آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۸، اقتصاد ایران را به ورطهی نابودی کشاند. رشد اقتصادی در سال ۱۳۹۷ به منفی ۶.۰۲ درصد سقوط کرد و در سال ۱۳۹۸ به منفی ۶.۷ درصد رسید. صادرات نفت در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ به طور متوسط به کمتر از ۵۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافت.
آمارهای بانک مرکزی نشان میدهد تولید ناخالص داخلی ایران از ۶۳۶ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۹۰ به ۵۹۵ هزار میلیارد در سال ۱۳۹۴ کاهش یافته بود. پس از برجام، به ۶۹۴ هزار میلیارد تومان رسید، اما در سال ۱۳۹۸ دوباره به ۶۱۴ هزار میلیارد تومان سقوط کرد. حجم کل اقتصاد ایران چهار سال بعد از برجام، از چهار سال قبل از آن هم کمتر بود. صندوق بینالمللی پول پیشبینی کرد اقتصاد ایران در سال ۱۳۹۹ شش درصد دیگر آب برود و به پایینترین رقم از سال ۱۳۸۵ برسد. یعنی اقتصاد ایران در ۱۵ سال عملاً رشدی نکرده بود.
بیشتر بخوانید : ظریف دن کیشوت ما بود! / خیانتی به نام «برجام» و «اسنپ بک»!
طبق برآورد کارشناسان، از زمان خروج آمریکا از برجام در می ۲۰۱۸، چیزی حدود ۲۰۰ میلیارد دلار خسارت به ایران وارد شده است. برآوردهای دیگر نشان میدهد که اگر اقتصاد ایران با نرخ رشد بلندمدت ۴.۱ درصدی قبل از تحریمها پیش میرفت، درآمد سرانه واقعی در سال ۲۰۱۹ تقریباً ۳۰ درصد بیشتر از سطح سال ۲۰۱۲ میبود.
🗡️ از شفافیت تا شلیک؛ نقش برجام در زمینهسازی جنگ
نشریهی «فارن افرز» که ارگان رسمی شورای روابط خارجی آمریکاست، در تحلیلی مهم اذعان کرد که برجام، به طرز متناقضی آغاز فروپاشی ایران بود. بر اساس مفاد برجام، ایران موافقت کرد به بازرسان آژانس اجازه دهد برنامه خود را نظارت کنند و در نتیجه گزارشهای منظمی منتشر شد که تعداد سانتریفیوژها، سطح دقیق غنیسازی و میزان ذخایر در هر تأسیسات هستهای اعلام شده را به تفصیل شرح میداد.
این شفافیت در سال ۲۰۱۸، زمانی که ترامپ به طور یکجانبه توافق را لغو کرد، برای تهران به یک مشکل تبدیل شد. ایران اطلاعات ارزشمندی در مورد خود ارائه داده بود و در عوض چیز کمی دریافت میکرد.
بر اساس قطعنامه ۲۲۳۱، تحریمهای مربوط به موشکهای بالستیک ایران تا هشت سال و محدودیت بر خرید و فروش تسلیحات تداوم یافت. برجام، عملاً توان دفاعی کشور را با محدودیت مواجه کرد و درست زمانی که کشور نیاز مبرم به بازدارندگی داشت، دستهایش را بست.
در هنگام مذاکرات برجام، بارها منتقدان این توافق از جمله بسیاری از شهدای هستهای مانند فریدون عباسی، محسن فخریزاده و مهدی طهرانچی، نسبت به تضعیف کشور و احتمال حمله نظامی به ایران به خاطر برجام هشدار داده بودند، اما جریان غربگرا به رهبری روحانی و ظریف مدعی بودند برجام باعث لغو تحریمها و دور شدن سایه جنگ از کشور خواهد شد. امروز، با خون شهید فخریزاده بر زمین، این هشدارها را بهتر درک میکنیم.
🎭 مکانیسم ماشه؛ بمب ساعتی که عمداً نادیده گرفته شد
مکانیسم ماشه، با وجود خطرات آشکارش در برجام رها شد و ظریف آن را به بهانه «داشتن کار مهمتر» نادیده گرفت. کار مهم ظریف در اجرای برجام چه بود؟ عکس گرفتن با موگرینی در وین، در حالی که سفارت ایران در وین، ۲۷۰ کیلو آجیل و مقدار زیادی پاستیل خریده بود و هزینههای سنگین مأموریت ثبت شد، اما مدیریت مذاکرات به دستیاران سپرده شد.
ده سال پس از امضای برجام، مکانیزم ماشه همچنان تهدیدی برای بازگشت تحریمهای سازمان ملل علیه ایران است. امروز، در حالی که بانیان برجام وعده لغو تحریمها و دور شدن سایه جنگ را میدادند، تحریمها چند برابر شده و جنگ بدون حتی یک شلیک مستقیم، به کشور تحمیل شده است.
بیشتر بخوانید : میراث شوم تدبیر و امید؛ بررسی جامع هشت سال بحرانآفرینی دولت روحانی
🎭 تقلب رساندن ظریف به ترامپ
اگر ماجرای برجام کهنه شده بود، شما در اوج جنگ و محاصرهی اقتصادی، با قلمی سمی در مجلهی آمریکایی «فارین افرز» ظاهر شدید تا راهکارهای «صلح» را به ایران دیکته کنید. درست زمانی که ملت ایران نیاز مبرم به وحدت داشت، شما با نوشتن مقالهای، بهانهای برای تخریب وحدت ملی به دست دشمنان داخلی و خارجی دادید.
در آن مقاله، شما از قول رئیسجمهور پزشکیان، اعلام کردید که ایشان خواهان «همکاری سازنده با غرب» و «مدیریت تنش با آمریکا» است. اما این پایان ماجرا نبود؛ شما پیشنهاد دادید که «ایران در ازای پایان تمامی تحریمها، محدودیتهایی بر برنامه هستهای خود بپذیرد و تنگه هرمز را بازگشایی کند». اینها حرفهای یک دیپلمات نیست؛ اینها حرفهای کسی است که تسلیمنامهی ملی را در اوج جنگ، در نشریهای آمریکایی امضا میکند. در حالی که هیچ نشانهای از سوی رهبری برای مصالحه با غرب دیده نمیشود، شما به نمایندگی از چه کسی و با چه اجازهای، چنین نسخههایی برای آیندهی کشور میپیچید؟
🏛️ پشت پردهی ارتباط با اتاقهای فکر غربی
سؤال اینجاست که این نسخهها را از کجا میآورید؟ پاسخ را باید در ارتباطات نزدیک شما با اتاقهای فکر غربی جست. «انجمن آتلانتیک کانسیل»، یکی از مراکز فکری بزرگ و جریانساز در منظومهی سیاست خارجی غرب، در بحبوحهی بازگشت تحریمها، با نوشتن مقالهای جانبدارانه، به کمک شما شتافت تا نقش شما در طراحی مکانیسم ماشه را انکار کند و آن را به گردن روسیه بیندازد. این اتاق فکر، که بازوی نظام امپریالیستی است، به کمک شما آمده تا از چهرهی شما در برابر افکار عمومی دفاع کند. پرسش این است: هماهنگی شما با این مراکز تا چه حد پیش میرود و چه کسی پشت پردهی این ارتباطات است؟
🇨🇳🇷🇺 رویگردانی از دوستان استراتژیک؛ چین و روسیه
در حالی که ایران برای عبور از تحریمها، ناگزیر به نگاه به شرق است، شما نه تنها از این سیاست حمایت نمیکنید، بلکه با لحنی مسموم، دوستان استراتژیک کشور را نیز نشانه میگیرید. شما که خود زمانی میگفتید «تا ده سال آینده اتکای روابط خارجی ما به چین و روسیه است»، اکنون مدعی هستید که «در وضعیت کنونی نمیتوانیم به وفاداری چین و روسیه امیدوار باشیم».
شما به جای تقویت این روابط، با القای این که «روسیه و چین منتظرند سلاح به ایران بفروشند» و «روابط عادی ایران با دنیا، خط قرمز روسها است»، زمینههای بیاعتمادی را فراهم میکنید. شما با طرح این شبهات، در حالی که به دنبال جلب رضایت غرب هستید، پایگاههای راهبردی ایران را تضعیف میکنید.
🗳️ دکمه آمریکایی ظریف که قرار بود ایران را از بین ببرد!
این جملهی ظریف که «آمریکا با یک بمب میتواند تمام سیستم دفاعی ایران را از کار بیندازد», نه یک اشتباه ساده، که سندِ روشنی بر خودتحقیریِ مزمن و وطنفروشیِ پنهان اوست. او که سالها در قامتِ دیپلماتِ ارشد، به جای بازتابِ توانمندیهای دفاعیِ کشور، زبان به بزرگنماییِ دشمن گشود و با این اظهارات، نه تنها به سربازانی که سینه در برابر دشمن سپر کردند، اهانت کرد، بلکه در عمل، به پروژهی نفوذِ دشمن برای تخریبِ اعتمادِ ملی دامن زد. گویی ظریف فراموش کرده که آن «دکمهای» که به قدرتِ پوشالیِ آمریکا نسبت میداد، امروز در برابرِ ایستادگیِ ایران گم شده و این خود اوست که با این سخنانِ نابخردانه، جایگاهش را در تاریخِ این مرزوبوم، نه در کنارِ مردانِ میدان، که در زمرهی خائنانِ بیآبرو ثبت کرده است.
🗳️ نقش در دولت پزشکیان؛ از معاونت راهبردی تا حاشیهسازی
شما در دولت چهاردهم، با انتصاب به عنوان «معاون راهبردی رئیسجمهور»، فرصت یافتید تا بار دیگر بر سیاستهای کشور تأثیر بگذارید. اما این حضور نیز بیحاشیه نبود. فشارهای سیاسی ناشی از موضوع «تابعیت مضاعف» فرزندانتان، شما را ناچار به استعفا کرد، اگرچه پس از مدتی به کار بازگشتید. این موضوع نشان میدهد که حتی در بدنهی نظام، نگرانیهای جدی دربارهی وابستگیهای شما وجود دارد. سخنان جنجالی شما در مجلس دربارهی «هماهنگی فهرست کابینه با رهبری»، نیز نشان از همان عادت دیرینهی شما در حاشیهسازی و فرافکنی دارد.
بیشتر بخوانید : نتیجه چند دهه مذاکره با آمریکا؛ تقریبا هیچ!
💀 جمعبندی؛ میراث شوم یک دهه
برجام، نه تنها وعدههای اقتصادی خود را محقق نکرد، بلکه با افشای اطلاعات راهبردی، محدود کردن توان دفاعی و ایجاد بسترهای حقوقی برای اعمال مجدد تحریمها، زمینهساز اصلی تضعیف ایران در معادلات بینالمللی شد. هزینهای که این توافق بر ملت ایران تحمیل کرد، با هیچ معیاری قابل توجیه نیست. ده سال از عمر ملت ایران هزینه شد و در مقابل، نه وعدههایش محقق شد و نه توانست از حیث سیاسی، اقتصادی و امنیتی کمترین دستاورد ملموسی برای کشور به جا بگذارد.
جناب آقای ظریف! کارنامهی شما، کارنامهی یک دیپلمات خسته و وابسته است که در دام گفتمان غربزدگی اسیر شده است. شما با برجام، اقتصاد کشور را گروگان گرفتید. با استعفای نمایشی، جایگاه دیپلماسی را خدشهدار کردید. با مقالهی فارین افرز، وحدت ملی را هدف قرار دادید و با اظهارات علیه چین و روسیه، به پشتوانههای راهبردی کشور خیانت کردید. ایران متعلق به کسانی است که در اوج محاصره، به قدرت درون و اتکا به دوستان واقعی باور دارند، نه به کسانی که هر شب در اتاقهای فکر غربی، برای فردای این سرزمین نقشه میکشند. تاریخ، قضاوت خود را دربارهی نقش این سیاستمدار مرموز و خیانتپیشه به جا خواهد گذاشت.