تقسیم‌بندی کلی نشانه‌ها
نشانه‌های ظهور به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: حتمی (قطعی‌الوقوع) و غیرحتمی (مشروط به شرایط).
نشانه‌های حتمی (۵ نشانه)
امام صادق (ع) فرمود: «پیش از قیام قائم، پنج نشانه حتمی است: یمانی، سفیانی، صیحه آسمانی، قتل نفس زکیه و خسف بیداء.»
خروج سفیانی
خروج شخصی از نسل ابوسفیان در منطقه شام (سوریه). پرچم ضلالت برمی‌افرازد و فتنه و فساد ایجاد می‌کند. لشکر وی در سرزمین بیداء به امر الهی در زمین فرو می‌رود.
خروج یمانی
قیام شخصیتی از یمن که پرچم هدایت را برمی‌افرازد. یمانی از مؤمنان و یاران امام زمان (عج) است و زمینه‌سازی برای ظهور می‌کند.
صیحه آسمانی
ندا و صدای مهیبی از آسمان که همه مردم آن را می‌شنوند. محتوای آن: «اَلْحَقُّ فی آلِ مُحَمَّد» (حق با خاندان محمد است).
قتل نفس زکیه
کشته شدن شخصی از فرزندان پیامبر (ص) در مکه. فردی پاک و با فضیلت که به ناحق به شهادت می‌رسد.
خسف بیداء
فرو رفتن لشکر سفیانی در زمین در منطقه بیداء (میان مکه و مدینه). نابودی لشکر ضلالت و پیروزی حق.
نشانه‌های غیرحتمی
علایمی که در صورت وجود مقتضیات و رفع موانع رخ می‌دهند و جزء محتومیات نیستند؛ مانند جنگ‌های خونین، فساد اقتصادی، اختلافات سیاسی، انحرافات اخلاقی و رواج فساد.
نشانه‌های آسمانی
کسوف (خورشیدگرفتگی)
در ۱۳ یا ۱۴ ماه رمضان رخ می‌دهد.
خسوف (ماه‌گرفتگی)
در شب اول ماه رمضان رخ می‌دهد.
صیحه آسمانی
ندا از آسمان به حق
نشانه‌های زمینی
خسف بیداء، قیام یمانی، خراسانی، سفیانی، جنگ‌های خونین و فتنه‌های بزرگ.
نشانه‌های عمومی (اوضاع آخرالزمان)
- رواج جهل و کاهش علم
- کم شدن عمل و زیاد شدن قرائت (بدون عمل)
- افزایش قتل و خونریزی
- کم شدن فقهای واقعی و زیاد شدن فقهای فاسق
- رواج ظلم و فساد
- امر به منکر و نهی از معروف