اینترنشنال، رسانه‌ای که مخاطبانش را «خر» می کند؟
بیایید رو راست باشیم؛ چند سالی است که یک شبکه تلویزیونی با نام فریبنده «ایران اینترنشنال» از لندن پخش می‌شود. اسمش ایران است، اما بویی از ایرانیت نبرده. تهیه‌کننده‌اش سعودی است، سرمایه‌اش از عربستان می‌آید، خط و ربطش را از موساد می‌گیرد و هدفش هم چیزی نیست جز تخریب هر چه می‌تواند از این سرزمین. اگر تا به حال فکر می‌کردید این شبکه یک رسانه خبری مستقل است، سخت در اشتباهید! این شبکه، یک ماشین تمام‌عیار دروغ‌پردازی، بحران‌سازی و خیانت به تمامیت ارضی ایران است.
باور کنید یا نه، این شبکه در هر بحرانی که برای ایران پیش آمده – از اغتشاشات گرفته تا جنگ ترکیبی و حتی بلایای طبیعی – مثل لاشخورها سر رسیده و از خون مردم ایران برای خودش سوژه ساخته. بیایید با هم نگاهی بیندازیم به کارنامهٔ سیاه این رسانهٔ بدنام.
ریشه‌های مالی؛ یک شبکه با سرمایهٔ سعودی و پشتیبانی صهیونیستی
از ته دل بگویم، حیف است اسم «ایران» روی رسانه‌ای باشد که صاحب‌اش یک شهروند سعودی به نام «عادل العبدالکریم» است. شرکت مادرش «ولنت مدیا یوکی» در بریتانیا ثبت شده و در پنج سال گذشته، بیش از ۵۵۰ میلیون دلار ضرر داده، اما یک مرتبه ۸۷۰ میلیون دلار از بدهی‌هایش بخشیده شده! انصافاً کدام رسانه‌ای این قدر پشت مالی دارد که با این همه ضرر، نه تنها تعطیل نمی‌شود، بلکه روز به روز گستاخ‌تر هم می‌شود؟!
واقعیت تلخ این است که این شبکه، فعالانه از رضا پهلوی به عنوان «حاکم آینده» ایران حمایت می‌کند؛ همان کسی که حتی خودش هم نمی‌داند چند رعیت دارد! این یعنی خیانت آشکار به یک ملت ۹۰ میلیونی.
الفبای دروغ‌پردازی؛ از گوبلز تا اینترنشنال
اگر تاریخ خوانده باشید، اسم «گوبلز» وزیر تبلیغات هیتلر را به خاطر می‌آورید. می‌گفت برای اینکه مردم یک دروغ بزرگ را باور کنند، باید آن را آنقدر بزرگ بگویی که کسی فکر نکند کسی آن قدر گستاخ است که این حقیقت را تحریف کند. شبکه اینترنشنال این شگرد را به طرز ماهرانه‌ای به کار گرفته است. یعنی مخاطب را با ترس و خشم چنان هیپنوتیزم می‌کنند که مغز منطقی‌اش خاموش می‌شود و هر دروغی را می‌بلعد.
خوب، بیایید تعدادی از همان دروغ‌های بزرگشان را با هم مرور کنیم؛ دروغ‌هایی که بعضاً آنقدر مضحک‌اند که آدم را به خنده می‌اندازد، اگر نگوییم به گریه!
حمام خون ساختگی؛ کشته‌سازی به سبک اینترنشنال
ادعای ۳۶ هزار و ۵۰۰ کشته
این شبکه در اغتشاشات دی‌ماه ۱۴۰۴، ادعای کشته‌شدن ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر را مطرح کرد. دولت ایران اما اسامی و مشخصات ۳ هزار و ۱۰۰ جانباخته را رسماً اعلام کرد. اما اینترنشنال هر روز ۲۰۰۰ نفر به آمارش اضافه می‌کرد؛ از ۲۳ دی (۱۲ هزار کشته) تا ۵ بهمن (۳۶ هزار کشته)، روزی ۲۰۰۰ نفر! مگر مردم ایران مگس‌کُشی می‌کردند که هر روز ۲۰۰۰ تا می‌افتادند؟!
فوتی تصادفی، کشته اغتشاشات!
یک دختر بلاگر به نام «بی‌بی رایدر» در جاده گلستان تصادف می‌کند و می‌میرد. اینترنشنال سریعاً او را به عنوان «جانباخته اغتشاشات ۱۹ دی» معرفی می‌کند. حیف که جاده‌ها را هم باید به حساب حکومت بگذاریم!
اعلام اسامی افراد زنده!
بعضی از کسانی که اینترنشنال اسمشان را در فهرست کشته‌شدگان آورده بود، زنده بودن خودشان را اعلام کردند! مثلاً «محمد رسول بیاتی» و «رضا نیکنام»! انگار نه انگار که دارند به جای مرده، آدم زنده را فهرست می‌کنند.
آمار شهدای غزه، تقدیم به ایران!
جالب‌ترین بخش، آمار ۷۱ هزار و ۶۶۲ نفری بود که اینترنشنال ادعا کرد در ایران کشته شده‌اند. این عدد دقیقاً برابر با آمار شهدای غزه تا آن تاریخ بود! یعنی برای اینکه مردم نسبت به نسل‌کشی غزه بی‌تفاوت شوند، آمار را کشیدند روی ایران. چه رذالت و پستی‌ای!
۱۲ هزار کشته در ۲ روز!
با استناد به شماره روی کاور یک جنازه که ابتدای سال از ۰۰۰۰۱ شروع می‌شود، ادعای ۱۲ هزار کشته در ۲ روز کردند! انگار مردم ایران با سرعت برق می‌مردند! یک حساب سرانگشتی نشان می‌دهد که برای این تعداد کشته در دو روز، باید هر ساعت ۲۵۰ نفر می‌مردند؛ یعنی هر دقیقه ۴ نفر. مگر در ایران جنگ جهانی سوم راه افتاده بود؟!
شایعه‌سازی برای مسئولان؛ فرار به مسکو و ونزوئلا!
اینترنشنال یک بار در سال ۱۴۰۱ گفت رهبر انقلاب و قائم‌مقام دفتر رهبری می‌خواهند به مسکو فرار کنند، بار دیگر در جنگ ۱۲ روزه گفت به ونزوئلا می‌روند! باور می‌کنید؟ آن هم برای رهبری که در تشییع میلیونی شهید سلیمانی، وسط جمعیت میلیونی حاضر شد و نماز خواند؟! این شبکه آن قدر به دروغ‌گویی عادت کرده که برایش فرقی نمی‌کند، هر روز یک دروغ تازه تحویل مخاطب می‌دهد.
یا ادعای بیماری و بستری بودن رهبر را به نقل از نیویورک‌تایمز منتشر کردند و چند روز بعد، معظم‌له در جمع دانشجویان با صحت کامل حاضر شد. خجالت نمی‌کشند؟ خب، معلوم است که خجالت برایشان معنا ندارد.
بزرگترین دروغ اینترنشنال چه بود؟
گفت‌وگو با نتانیاهو و لبخند رضایت به رئیس کودک‌کش‌ها
38 هزار دروغ تنها در 46 روز!
سیاه‌نمایی تشییع میلیونی؛ آمار ۱۴۰ هزار نفر در برابر ۲۰ میلیون!
شما بگویید، مراسم تشییع پیکر رهبر شهید که CNN و گاردین و وال‌استریت ژورنال نوشتند «یکی از بزرگترین تجمعات تاریخ» و شهرداری تهران فقط تعداد استفاده‌کنندگان از حمل و نقل عمومی را ۲۴ میلیون اعلام کرد، اینترنشنال چه کرد؟ جمعیت را ۱۴۰ هزار نفر اعلام کرد! یعنی جمعیتی که شاید یک ساعت در یکی از خیابان‌های اطراف مصلی عبور کنند. آن هم با تصویری که مربوط به قبل از شروع مراسم بوده! یعنی ما را مسخره کردند؟ متأسفانه خودشان مسخره‌اند، نه ما.
برای اینکه توجیه کنند چرا مردم این همه آمدند، یک فایل صوتی جعلی منتسب به یک مقام تهران پخش کردند که می‌گفت کارکنان را مجبور کرده‌اند بیایند! یک فایل بدون نام و نشان از یک جای نامعلوم. انگار که در استودیوهای لندن، واقعیت را می‌سازند و بعد تحویل مخاطب می‌دهند.
هنرستان توجیه‌گری؛ از آب‌شیرین‌کن تا مدرسه میناب
شما باور می‌کنید یک رسانه، حمله به آب‌شیرین‌کن جاسک که آب آشامیدنی ۲۰ روستا را قطع کرد را «هدف مشروع» معرفی کند؟ کارشناسان این شبکه با آن همه تخصصی که دارند، گفتند «این آب‌شیرین‌کن در اختیار نظامیان بوده!» یعنی مردم جنوب که تشنه ماندند، باید خوشحال باشند چون آب به کام نظامیان نرفته! این چه منطق جنایت‌کارانه‌ای است؟
یا حمله به ۶ مرکز پتروشیمی خوزستان را توجیه کردند که «محصولاتش به سپاه می‌رود»! خب پس کارگران معصومی که در آنجا کار می‌کردند چه؟ باید جانشان را فدای این توجیه واهی کنند؟
یا حمله به مدرسه میناب که ۱۶۸ کودک بی‌گناه را قربانی کرد. اول گفتند خود جمهوری اسلامی کرده، بعد که فیلم‌های اصابت آمد، گفتند «ضعف اطلاعاتی آمریکا»! یعنی ۱۶۸ کودک به پای ضعف اطلاعاتی آمریکا کشته شدند؟ این یعنی همدستی با قاتلان کودکان.
حتی به ورزشگاه‌ها هم رحم نکردند؛ گفتند چون نیروی نظامی در ورزشگاه هست، پس هدف نظامی است. یعنی هر جای ایران که یک نظامی رفت، مشروع است بمباران شود؟! این یعنی چه منطق وحشیانه‌ای؟
خیانت بزرگ؛ توصیه به اشغال جزایر ایران!
از همه بدتر، این شبکه به آمریکا توصیه کرده که «به جای جمهوری اسلامی با رضا پهلوی مذاکره کند و جزایر خارک، قشم، کیش و بوموسی را تصرف کند». یعنی چه؟ یعنی یک رسانه که اسم ایران را یدک می‌کشد، به دشمن پیشنهاد می‌دهد که خاک ایران را اشغال کند؟! این فراتر از دروغ است؛ این خیانت به تمامیت ارضی یک کشور است. اگر این خیانت نباشد، پس خیانت یعنی چه؟
سیاه‌نمایی در ورزش؛ کاش تیم ملی ببازد!
شنیده‌اید که این شبکه چه گفت وقتی تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد؟ محمد تقوی، مجری اینترنشنال، از ته دل گفت: «از ته دلمان دوست داریم تیم ملی ببازد!» یعنی یک ایرانی، آن هم یک مجری، آرزوی باخت تیم ملی کشورش را دارد؟! او تیم ملی را «تیم جمهوری اسلامی» خواند و امیدوار بود تا جام جهانی ساختار سیاسی کشور تغییر کند. یعنی اگر ایران زیر پرچم دیگری باشد، حاضر است برایش تشویق کند؟ این یعنی هویت فروشی محض.
وقتی بازیکنان تیم ملی کوله‌پشتی به یاد شهدای دبستان میناب حمل کردند، اینترنشنال به آنها حمله کرد. یعنی عزاداری برای کودکان شهید هم جرم است؟ واقعاً این رسانه از چه انحطاط اخلاقی برخوردار است که حتی به احساسات پاک ورزشکاران هم رحم نمی‌کند.
ارتباط با گروهک‌های تروریستی؛ پژاک و امثال آن
این شبکه هر روز از «وریـشه مرادی» به عنوان زندانی سیاسی یاد می‌کند، در حالی که او با نام «جوانا سنه» از اعضای ارشد پژاک (گروهک تروریستی کُردی) بوده و سلاح تأمین می‌کرده و عملیات مسلحانه طراحی می‌کرده. یعنی این شبکه آشکارا از یک تروریست حمایت می‌کند و او را قهرمان معرفی می‌نماید.
سفارت ایران در لندن از این شبکه به دلیل پخش مصاحبه با سخنگوی یک گروه تروریستی، به Ofcom شکایت کرده است. Ofcom هم توجیهات این شبکه را رد کرده. یعنی حتی در همان انگلیسِ آزاد، این شبکه رسماً متخلف شناخته شده است.
فهرست کوتاه از دروغ‌های اثبات‌شده
-
در ۴۶ روز (۲۳ شهریور تا ۹ آبان ۱۴۰۱)، به همراه ۴ رسانه دیگر، بیش از ۳۸ هزار دروغ درباره ایران منتشر کردند؛ یعنی روزی بیش از ۸۰۰ دروغ!
-
ادعای استقرار موشک در مدارس با تصاویر هوش مصنوعی؛ ترس در دل خانواده‌ها.
-
خبر استعفای پزشکیان که ۵ دقیقه بعد با حضور وی در جشنواره قهرمان ایران، تکذیب شد.
-
فیلم اصابت موشک به حیفا را به جای تهران جا زدند. این یعنی جعل و تحریف حتی در تصاویر!
-
فیلم ترس مداح را در هنگام حمله پخش کردند، در حالی که صدای مداحی ضبط‌شده بود و قطع شدن صدا به دلیل بمباران بود.
-
ادعای «۱۰ لیتر بنزین» به رژه‌روهای خودرویی! یعنی حکومت به مردم پول و بنزین می‌دهد که بیایند میدان؟! این قدر هذیان می‌گویند که آدم شک می‌کند در لندن چه چیزهایی مصرف می‌کنند.
ریشه‌های پنهان؛ چه کسی پشت این شبکه است؟
این شبکه با سرمایه مستقیم عربستان سعودی و با مدیریت یک سعودی به نام عادل العبدالکریم اداره می‌شود. اما ارتباط آن با موساد نیز بارها ثابت شده است. وزارت اطلاعات ایران، خبرنگارانی را که با این شبکه همکاری می‌کردند و در واقع جاسوس موساد بودند، شناسایی و دستگیر کرده است. ۱۸ نفر از عوامل این شبکه به اتهام ارسال تصاویر مکان‌های بمباران‌شده و موقعیت تیم‌های امدادی به دشمن، بازداشت شده‌اند.
آنها در لندن زیر نظر Ofcom هستند، اما بارها مقررات این نهاد را نقض کرده‌اند. جالب است که در همان لندن هم این شبکه به نقض قوانین محکوم شده است.
بیشتر بخوانید: پرافتخارترین صنعت ایران و مخاطبان اینترنشنال!
حرف آخر؛ تا کجا می‌خواهید دروغ بگویید؟
شبکه اینترنشنال، یک رسانه نیست؛ یک کارخانه دروغ‌سازی، یک ماشین تخریب، و یک خیانت‌خانهٔ تمام‌عیار است. آنها با پول سعودی، برنامه‌ریزی صهیونیستی و حمایت آمریکایی، می‌خواهند ایران را ناامید، مردم را دچار یأس، و کشور را در هم بشکنند.
وقتی اینترنشنال را در خانه روشن می‌کنی نه مشغول تماشای یک شبکه تلویزیونی ساده بلکه در حال آموزش یک سبک و الگوی تربیتی و زیستی به خانواده و فرزندان خود هستی.
وقتی اینترنشنال را روشن می‌کنی، یعنی داوطلبانه کاسه سر خود را برداشته و از کارفرمای اسرائیلی آن شبکه تروریستی می‌خواهی که قدم رنجه فرموده و در سرت به جای مغز، پهن جاگذاری نماید.
وقتی اینترنشنال را روشن می‌کنی، یعنی به فاحشگی فکری و سیاسی (ولو برای پلیدترین جنایتکاران تاریخ) مشروعیت بخشیده و آن را به عنوان شغلی در خور توجه برای فرزندانت نهادینه می‌نمایی.
وقتی اینترنشنال را روشن می‌کنی، در زمین دشمن ایران ایستاده‌ای و دیگر ایرانی نیستی و حقی از ایران نداری.
وقتی اینترنشنال را نگاه می‌کنی یعنی یک عمله بی‌مزد و بدبخت جنایتکاران تاریخ هستی و دستت به خون تک تک بی‌گناهان به قتل رسیده از غزه تا لبنان و یمن و ایران آلوده است.
اینترنشنال شبکه تلویزیونی نیست و هر کسی که اندک شرف و آبرویی برای خود قائل باشد، به تماشای این مجمع‌الرذائل بشری تن نمی‌دهد.
