چه چیزهایی را قبل از جان، برای وطن فدا کنیم؟
چه چیزهایی را قبل از جان، فدا کنیم؟
واقعا” یک پدیدهی تاریخی و تاریخساز است که بیش از ۳۰ میلیون نفر، آمادگی خود را برای فدا کردن “جان” در راه نجات کشور، ثبتنام کرده باشند.
و اما “جان”، انتهای ایثار است و قبل از آن، میتوان خیلی از ایثارهای ابتدایی و مقدماتی را تعریف و درخواست کرد. از جمله:
مقداری از حق من، سود من، طلب من، نوبت من، حرف من، حزب من، جناح من، جایگاه من و انواع منهای دیگر را برای کشورمان و هموطنمان، فدا کنیم.
مقداری از آسایش و داشتههای خود را برای آسایش دیگران فدا کنیم؛ کار و تلاش بیشتر نسبت به قبل، صبر و حوصله در هر نوع مواجهه با سایرین، دلرحمی و خیررسانی بر نیازمندان، ویزیتها و خدمات رایگان، و صدها و هزاران خدمات متنوع دیگر.
روزانه یک لیتر آب، یک شعله گاز، یک لامپ برق، یک لیتر بنزین و انواع انرژیها و کالاها و کالریهای دیگر را کمتر مصرف کنیم با نیّت کمک به کشور.
نفس خود را فدا کنیم و حلال کنیم همهی طلبها و گلایهها و دلخوریها را. نهضت رضایت در شکایت، راه بیندازیم. در کنار تنگنای تحمیلی توسط دشمن، ما نیز همدیگر را در تنگنا قرار ندهیم.
موارد فوق، فقط برای نمونه و تحریک و تحرّک ذکر شد و هر چه بیشتر و بیشتر برای این امر مهم فکر و تدبیر کنیم، یقین بدانید که با هزینه و فشار کمتر، از این مقطع مهم تاریخ عبور میکنیم و سرنوشت کشورمان را بهتر و مطلوبتر رقم خواهیم زد.
و اما حاکمیت چگونه میتواند از این ظرفیت بزرگ(دهها میلیون داوطلب جانفدا)، برای پیشرفت کشور استفاده کند؟ نیازمند طراحیهای راهبردی سریع است.
نویسنده: رضا قاسمیان
