جزیره اپستین؛ آینه تمام‌نمای پشت‌پردهٔ تاریک و وحشتناک غرب!
جزیره اپستین؛ آینه تمام‌نمای پشت‌پردهٔ تاریک و وحشتناک غرب!
در سال‌های اخیر، کمتر پرونده‌ای به اندازهٔ رسوایی جفری اپستین، پرده از چهرهٔ واقعی نخبگان حاکم بر جهان برداشته است. اپستین، سرمایه‌داری که از یک معلم بی‌مدرک در مدرسه‌ای معتبر در نیویورک شروع کرد، توانست به یکی از مرموزترین و تأثیرگذارترین چهره‌های وال‌استریت تبدیل شود و شبکه‌ای از قدرتمندترین افراد جهان را دور خود جمع کند. اما سؤال اینجاست: چگونه مردی با این پیشینهٔ متوسط، توانست به چنین جایگاهی دست یابد و جزیره‌ای خصوصی در کارائیب را به مرکز فسادهای وحشتناک، کودک آزاری و شکنجه و قتل آنها و باج‌خواهی از نخبگان جهان تبدیل کند؟
اپستین؛ سربازی در خدمت شبکهٔ صهیونیسم جهانی
بر اساس اسناد منتشرشده، اپستین تنها یک تاجر ثروتمند نبود؛ او عاملی فعال در شبکهٔ اطلاعاتی رژیم صهیونیستی بود. اسناد اف‌بی‌آی آشکار می‌کند که اپستین «رابطه‌ای بسیار نزدیک با ایهود باراک، نخست‌وزیر سابق اسرائیل داشت و مستقیماً زیر نظر او برای جاسوسی آموزش دیده بود». این افشاگری، تأییدی بر گمانه‌هایی است که همواره دربارهٔ نقش موساد در پروندهٔ اپستین مطرح بوده است.
نکتهٔ قابل تأمل، ارتباط تنگاتنگ اپستین با خانوادهٔ روت‌شیلد است که نماد سلطهٔ مالی صهیونیسم بر جهان به شمار می‌روند. اپستین با استفاده از این پشتوانهٔ قدرتمند، توانست به حلقه‌های داخلی قدرت در آمریکا و اروپا نفوذ کند و با گردآوری اطلاعات محرمانه و تصاویر شرم‌آور از مقامات ارشد، ابزار باج‌خواهی و کنترل را در اختیار شبکهٔ صهیونیسم قرار دهد. «جزیرهٔ فحشا»ی اپستین، عملاً به پایگاهی برای گروگان‌گیری اخلاقی سیاستمداران و نخبگان جهان تبدیل شد.
فراماسونری و ایلومیناتی؛ معماران نظم نوین جهانی
روایت اپستین، بدون در نظر گرفتن نقش لژهای فراماسونری و ایلومیناتی، ناقص است. جزیرهٔ اپستین را باید کانون اجرایی یک نظام بزرگ‌تر دانست؛ نظامی که از دل جلسات بیلدربرگ، کمیسیون سه‌جانبه و سایر مجامع مخفی، استراتژی‌های خود را برای سلطه بر جهان طراحی می‌کند.
طرفداران نظریه‌های توطئه معتقدند نمادهای فراماسونری بر روی جزیرهٔ اپستین تصادفی نیستند و این جزیره بخشی از سیستمی برای کنترل نفوذ، ثروت و فرهنگ جهانی بوده است. در این سیستم، اپستین نقش «آدم‌کثیف‌کار» را ایفا می‌کرد؛ کسی که با راه‌اندازی شبکه‌ای از باج‌خواهی و ارعاب، اطمینان حاصل می‌کرد که هیچ نخبه‌ای توانایی مخالفت با دستورات این شبکهٔ پنهان را ندارد.
سازمان بیلدربرگ که هر ساله قدرتمندترین چهره‌های سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای جهان را گرد هم می‌آورد، همواره به عنوان اتاق‌فکر اصلی نظم نوین جهانی معرفی شده است. اپستین با نفوذ در میان اعضای این حلقه، عملاً به عنوان پلی میان سرمایه‌داران صهیونیست و نخبگان سیاسی غرب عمل می‌کرد و جزیره‌اش به محلی برای تحکیم این روابط پنهان تبدیل شد.
سیاستمداران آمریکا؛ مهمانان دائمی جزیرهٔ فساد
دامنهٔ نفوذ اپستین به بالاترین سطوح قدرت در آمریکا گسترده بود. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور پیشین و کنونی آمریکا، در سال ۲۰۰۲ به مجلهٔ نیویورک گفته بود: «من جف را ۱۵ سال است که می‌شناسم. همنشینی با او خیلی لذت‌بخش است. او به زنان زیبا به اندازهٔ من علاقه دارد». اسناد جدید حاکی از برنامه‌ریزی برای سفرهای متعدد به جزیرهٔ اپستین است، و مقالات متعددی درباره آزار و اذیت جنسی و شکنجه کودکان و نوجوانان در این جزیره توسط ترامپ و سایر همراهانش و برخی دیگر از روئسای جمهور آمریکا است.
بیل کلینتون، رئیس‌جمهور اسبق آمریکا، نیز از چهره‌های شاخصی است که نامش بارها در اسناد اپستین دیده شده است. کلینتون بارها با هواپیمای شخصی اپستین، معروف به «لولیتا اکسپرس»، سفر کرده و همواره دربارهٔ ماهیت این روابط شفاف‌سازی نکرده است.
اما شاید جنجالی‌ترین افشاگری، مربوط به هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی دولت ترامپ است که پس از انتشار اسناد، به سفر خود به جزیرهٔ اپستین اعتراف کرد. اسناد نشان می‌دهد که لوتنیک در دسامبر ۲۰۱۲ برای ناهار به جزیره رفته است، سفری که او سال‌ها آن را انکار می‌کرد.
ایلان ماسک، میلیاردر مشهور، نیز در میان افرادی است که نامشان در اسناد دیده می‌شود. ماسک در ایمیلی به اپستین پرسیده بود: «وحشی‌ترین مهمانی در جزیره‌ات، کدام روز یا شب برگزار می‌شود؟» هرچند ماسک بازدید از جزیره را انکار کرده است， اما همین مکاتبات، نشان از نفوذ عمیق اپستین در میان ثروتمندترین افراد جهان دارد.
اروپا؛ از خاندان سلطنتی تا وزرا
اروپا نیز از دام شبکهٔ اپستین در امان نمانده است. شاهزاده اندرو، عضو ارشد خاندان سلطنتی بریتانیا و برادر شاه چارلز، از جمله چهره‌های سرشناسی است که نامش با شبکهٔ فساد اپستین گره خورده است. سارا فرگوسن، همسر سابق شاهزاده اندرو، پیتر مندلسون، عضو مجلس اعیان و وزیر اسبق بریتانیا، از دیگر مقامات اروپایی‌اند که در این پرونده دست دارند.
نکتهٔ تأمل‌برانگیز، انتخاب اروپای مرکزی و شرقی، به ویژه لهستان، به عنوان منبع اصلی تأمین دختران کم‌سن‌وسال برای شبکهٔ فساد اپستین است. این موضوع، ابعاد بین‌المللی و سازمان‌یافتهٔ این شبکهٔ جنایی را آشکار می‌سازد و نشان می‌دهد که این پدیده، فراتر از یک رسوایی فردی، یک شبکهٔ جهانی قاچاق انسان بوده است.
شیوخ عرب حوزهٔ خلیج فارس؛ حلقهٔ گمشدهٔ اتصال شرق و غرب
جالب‌ترین بخش پروندهٔ اپستین، ارتباط گستردهٔ او با شیوخ عرب حوزهٔ خلیج فارس بخصوص بن سلمان و شاهزاده های سعودی است. سلطان احمد بن سلیم، مدیرعامل شرکت دبی‌ورلد (DP World)، که اپستین او را «یکی از مورداعتمادترین دوستانش» توصیف کرده بود，پس از انتشار اسناد و مشخص شدن بیش از ۹٬۴۰۰ ارجاع به نام او در این اسناد， مجبور به استعفا شد.
اپستین با شیخ جابر یوسف جاسم آل‌ثانی از خانوادهٔ حاکم قطر نیز در ارتباط بود و طی محاصرهٔ قطر (۲۰۱۷-۲۰۲۱)، از او خواسته بود برای هم‌راستایی با سیاست‌های ترامپ، رژیم صهیونیستی را به رسمیت بشناسد. او حتی پیشنهاد داده بود که قطر یا اسرائیل را به رسمیت بشناسد یا یک میلیارد دلار به صندوق قربانیان تروریسم کمک کند.
اپستین با خاندان آل‌سعود در عربستان نیز ارتباط داشت و در مورد عرضهٔ اولیهٔ سهام آرامکو مشاوره می‌داد. او هشدار داده بود که عرضهٔ عمومی سهام آرامکو، عربستان را در معرض دعاوی حقوقی و مصادرهٔ اموال قرار می‌دهد. این مشاورات، نشان از نفوذ عمیق اپستین در معادلات اقتصادی و سیاسی خاورمیانه دارد.
جالب‌تر اینکه اسناد نشان می‌دهد نخبگان عرب منطقه، پرده‌های مقدس کعبه را به اپستین هدیه می‌دادند و او این هدایا را به جزیره‌اش در کارائیب می‌فرستاد. این موضوع، ابعاد عجیب روابط میان شبکهٔ فساد غرب و برخی از به‌ظاهر مذهبی‌ترین چهره‌های جهان عرب را آشکار می‌سازد.
هالیوود و سلبریتی‌های جهانی در شبکه‌ی اپستین
شبکه‌ی فساد اپستین، تنها به سیاستمداران و سرمایه‌داران محدود نمی‌شد؛ هالیوود و دنیای سلبریتی‌ها نیز حلقه‌ای جدایی‌ناپذیر از این زنجیره‌ی شوم بودند. اسناد منتشرشده از وزارت دادگستری آمریکا، نام‌های درخشانی از سینما، موسیقی، مد و تلویزیون را در میان Contacts اپستین فاش کرده است.
کارگردانان و تهیه‌کنندگان: وودی آلن، کارگردان نامدار سینما، یکی از نزدیک‌ترین چهره‌های هالیوود به اپستین بود. این دو که همسایه‌ی خیابان‌های بالای شرقی منهتن بودند، به‌طور منظم با یکدیگر شام می‌خوردند و مکاتبات گسترده‌ای داشتند. در اسناد اف‌بی‌آی، نام آلن بیش از ۷٬۱۲۲ بار تکرار شده است. اپستین حتی برای آلن و همسرش، سون‌یی پراوین، تور خصوصی کاخ سفید در دوران اوباما ترتیب داد و به دخترشان برای ورود به دانشگاه بارد کمک کرد. آلن در یکی از ایمیل‌هایش به اپستین، از مهمانی‌های شام او با لحنی عجیب یاد کرده و نوشته بود: «غذا به‌وفور سرو می‌شود… اغلب توسط چند زن جوان که یادآور قلعه‌ی دراکولا هستند».
هاروی واینستاین، تهیه‌کننده‌ی رسوا‌شده‌ی هالیوود، نیز در لیست اف‌بی‌آی از چهره‌های برجسته‌ی مرتبط با اپستین قرار دارد. رابطه‌ی طولانی‌مدت این دو در اسناد متعددی تأیید شده است. در یکی از گزارش‌ها به اف‌بی‌آی، زنی ادعا کرده که اپستین به او گفته بود به واینستاین ماساژ بدهد و در حین آن، واینستاین از او خواسته بود پیراهنش را درآورد.
ستارگان موسیقی و سینما: لیست Contacts اپستین که توسط وزارت دادگستری منتشر شده، شامل نام‌های درخشانی است: میک جگر از رولینگ استونز، مایکل جکسون، آلک بالدوین، رالف فاینز، ناومی کمپبل، و دیانا راس. کوین اسپیسی، بازیگر رسوا‌شده، نیز در عکس‌های اسناد اپستین دیده شده است. اسپیسی تأکید کرده که هیچ رابطه‌ی شخصی با اپستین نداشته و تنها در سال ۲۰۰۲ به‌اتفاق بیل کلینتون در یک مأموریت بشردوستانه در آفریقا، سوار بر یکی از هواپیماهای اپستین شده است.
لئوناردو دی‌کاپریو، نامش به‌طور غیرمستقیم در اسناد ظاهر شده است؛ اپستین در سال ۲۰۰۹ از یک مقام ارشد بریتانیایی پرسیده بود: «آیا کسی در هند، چین، ژاپن و… را می‌شناسی که بخواهد تأییدیه‌ی لئوناردو دی‌کاپریو را داشته باشد؟ او به‌دنبال محصولات غیرآمریکایی برای تأیید است تا پولی دربیاورد». جرد لتو نیز در مکاتباتی با اپستین مورد اشاره قرار گرفته است، هرچند سخنگوی او هرگونه ارتباط را تکذیب کرده است.
شعبده‌باز دیوید کاپرفیلد، در شهادت یکی از قربانیان اپستین به نام یوهانا شوبرگ، در خانه‌ی اپستین در فلوریدا معرفی شده است. ناومی کمپبل، سوپرمدل جهانی، یکی از چهره‌های تکرارشونده در اسناد است؛ او اپستین را به مهمانی‌های تولدش در سن‌تروپه دعوت می‌کرد و مکاتباتش نشان از رابطه‌ای نزدیک و طولانی‌مدت دارد.
چهره‌های رسانه‌ای و تلویزیونی: در مهمانی شام دسامبر ۲۰۱۰ که به افتخار شاهزاده اندرو در خانه‌ی اپستین در منهتن برگزار شد، چهره‌های سرشناسی چون کیتی کوریک، جرج استفانوپولوس، کمدین چلسی هندلر و چارلی رز حضور داشتند.
آنچه این فهرست بلندبالا را هولناک‌تر می‌کند، این است که بسیاری از این ارتباطات پس از محکومیت اپستین در سال ۲۰۰۸ به جرم روسپی‌گری با یک خردسال ادامه یافت. هالیوود، با تمام درخشش ظاهری‌اش، در سکوت خود، بخشی از این شبکه‌ی شوم باقی ماند و نام‌های بزرگش، یا به‌عنوان ابزار جذابیت برای قربانیانِ جدید، یا به‌عنوان حلقه‌هایی از زنجیره‌ی باج‌خواهی، در خدمت این نظام فساد قرار گرفتند.
مدیران عامل شرکت‌های بزرگ جهانی؛ حلقه‌ی طلایی سرمایه‌داری
اگر هالیوود، چهره‌ی فریبنده‌ی شبکه‌ی اپستین بود، مدیران عامل و غول‌های فناوری و سرمایه‌گذاری، مغز و پول این شبکه را تأمین می‌کردند. اسناد سه‌میلیون‌صفحه‌ای وزارت دادگستری، تصویری هولناک از نفوذ عمیق اپستین در میان نخبگان سیلیکون‌ولی و وال‌استریت ترسیم کرده است.
بیل گیتس، بنیان‌گذار مایکروسافت، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های این شبکه است. اسناد نشان می‌دهد اپستین بیش از یک دهه، شبکه‌ای از مدیران ارشد مایکروسافت را حول خود ساخت؛ افرادی چون ناتان میروولد (مدیر ارشد فناوری اسبق)، استیون سینوفسکی (مدیر اسبق بخش ویندوز)، لیندا استون (مدیر تحقیقات فناوری) و رید هافمن (عضو هیئت‌مدیره و بنیان‌گذار لینکدین). اپستین از منابع داخلی خود در مایکروسافت درباره‌ی جانشینی مدیرعامل و درام‌های داخلی شرکت مطلع می‌شد و «مشاوره» ارائه می‌داد. میروولد که یکی از نزدیک‌ترین Contacts اپستین بود، در کتاب تولد ۵۰ سالگی اپستین نوشت که اپستین به او در مورد «سبک زندگی» مشاوره می‌داده است.
ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا و اسپیس‌ایکس، نیز در اسناد به‌طور گسترده حضور دارد. ماسک در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ درباره‌ی بازدید از جزیره‌ی اپستین سؤال کرده بود. اسناد نشان می‌دهد اپستین در سال ۲۰۱۳ از مقر اسپیس‌ایکس بازدید کرده است. نکته‌ی تأمل‌برانگیز اینکه اپستین تلاش کرد سه زن خارجی را به تأسیسات اسپیس‌ایکس بیاورد که این مسئله نگرانی‌های امنیتی جدی را برانگیخت، چراکه دسترسی به تأسیسات این شرکت اغلب محدود به شهروندان آمریکایی است. گیتس بعدها ابراز پشیمانی کرد و گفت از «هر دقیقه» سپری‌شده با اپستین پشیمان است.
سرمایه‌گذاران و غول‌های وال‌استریت: پیتر تیل، بنیان‌گذار پی‌پال، و رید هافمن، بنیان‌گذار لینکدین، از دیگر چهره‌های شاخصی هستند که با اپستین رابطه داشتند. در سال ۲۰۱۴، هافمن، میروولد و یک مدیر دیگر، هودی‌هایی با امضای اپستین و حروف اول نام‌هایشان از او دریافت کردند و آخر هفته‌ها را در جزیره‌ی خصوصی او سپری کردند.
جف بزوس، بنیان‌گذار آمازون، مارک زاکربرگ، بنیان‌گذار متا، سرگی برین و لری پیج، بنیان‌گذاران گوگل، و تیم کوک، مدیرعامل اپل، نیز در اسناد یا در ایمیل‌های گروهی با اپستین حضور دارند، یا نامشان در برنامه‌ی او ذکر شده است.
لسلی وکسنر، میلیاردر صنعت خرده‌فروشی و بنیان‌گذار L Brands (مالک ویکتوریا سیکرت)، یکی از مهم‌ترین حامیان مالی اپستین بود. رابطه‌ی این دو به دهه‌ی ۱۹۸۰ بازمی‌گردد و وکسنر در آن زمان اپستین را به‌عنوان مشاور مالی خود استخدام کرد. وکسنر بعدها به اپستین وکالت نامه‌ی عمومی (Power of Attorney) اعطا کرد و اپستین بخش بزرگی از ثروت وکسنر را مدیریت می‌کرد. جالب‌تر اینکه وکسنر در آن زمان تنها مشتریِ ثبت‌شده‌ی اپستین بود و حتی خانه‌ی اپستین در نیویورک را نیز او پرداخت کرده بود. وکسنر بعدها در جلسه‌ای با کنگره گفت که اپستین «مبالغ هنگفتی از من و خانواده‌ام را اختلاس کرده است».
ریچارد برانسون، کارآفرین بریتانیایی و بنیان‌گذار ویرجین، نیز با اپستین در ارتباط بود و اسناد نشان می‌دهد که او تعداد مهمانان ناهار را در جزیره‌ی خصوصی‌اش در کارائیب، که در نزدیکی جزیره‌ی اپستین قرار دارد، نهایی می‌کرده است.
سرمایه‌گذاری‌های اپستین در فناوری: اسناد نشان می‌دهد اپستین حتی پس از محکومیت جنسی‌اش در سال ۲۰۰۸، به سرمایه‌گذاری در شرکت‌های فناوری ادامه داد. او در سال ۲۰۱۴ یکی از سرمایه‌گذاران اولیه‌ی صرافی ارز دیجیتال کوین‌بیس بود و ده‌ها میلیون دلار از طریق صندوق‌های مرتبط با پیتر تیل سرمایه‌گذاری کرد.
لابی‌گری در صنعت خودرو: اسناد همچنین نشان می‌دهد اپستین تلاش کرد به مدیران ارشد صنعت خودرو نفوذ کند و با رئیس استلانتیس و دیگر مدیران ارتباط برقرار نماید.
جی‌پی‌مورگان و وال‌استریت: بانک جی‌پی‌مورگان نیز به‌دلیل رابطه‌اش با اپستین و مدیریت حساب‌های او، در این رسوایی گرفتار شد و با شکایت‌های متعددی مواجه گردید.
این فهرست بلند از مدیران عامل و سرمایه‌داران بزرگ، نشان می‌دهد که شبکه‌ی اپستین نه یک حاشیه‌ی جنایی، بلکه بخشی از سیستم سرمایه‌داری جهانی بود. این افراد، با علم به محکومیت اپستین یا بی‌توجهی به آن، به رابطه با او ادامه دادند و از دسترسی به شبکه‌ی ارتباطی، سرمایه‌گذاری‌ها و «مشاوره‌های» او بهره بردند. در ازای آن، اپستین نیز به اطلاعات محرمانه، نفوذ و البته ابزارهای باج‌خواهی‌اش دست یافت. این حلقه‌ی طلایی سرمایه‌داری، در سایه‌ی سکوت و مماشات، ستون فقرات نظام فسادی را تشکیل داد که جزیره‌ی اپستین تنها نماد بیرونی آن بود.
نتیجه‌گیری؛ جزیره‌ای که جهان را تکان داد
پروندهٔ جفری اپستین، بسیار فراتر از یک رسوایی جنسی ساده است. این پرونده، پنجره‌ای به سوی پشت‌پردهٔ تاریک قدرت در جهان مدرن است. جزیرهٔ اپستین، نماد اتحاد شوم سرمایه‌داری صهیونیستی، سیاستمداران فاسد غربی، و شیوخ مرتجع عرب در سایهای از فراماسونری و ایلومیناتی است که با استفاده از باج‌خواهی جنسی، شبکه‌ای از کنترل و سلطه بر جهان ایجاد کرده‌اند.
مرگ مشکوک اپستین در زندان در اوت ۲۰۱۹، در حالی که قرار بود محاکمه شود، خود گواهی بر قدرت این شبکه‌های پنهان است. او با برداشتن رازهایش به گور رفت، اما اسناد برجای‌مانده، چنان تصویری از نخبگان حاکم بر جهان ترسیم کرده است که اعتبار نظام سیاسی و اقتصادی غرب را برای همیشه مخدوش ساخته است.
این پرونده، به تمام آزاداندیشان جهان هشدار می‌دهد که سلطهٔ صهیونیسم و شبکه‌های مخفی بر جهان، دیگر یک نظریهٔ توطئه نیست؛ بلکه واقعیتی است که با اسناد و مدارک، به اثبات رسیده است. جزیرهٔ اپستین، نه یک جزیرهٔ تفریحی، که زندان بزرگی بود برای تمام کسانی که جرأت مخالفت با نظم نوین جهانی را داشتند و اکنون، آیینهٔ تمام‌نمای زشتی‌های یک نظام فاسد است که باید در برابر آن ایستاد.
