خداحافظ آقایان و خانم‌ها، آقا رفت ولی ما کار زیاد داریم!
خداحافظ آقایان و خانم‌ها، آقا رفت ولی ما کار زیاد داریم!
آقا رفت و این فصل از زندگی ما را همراه با قلبمان که به او سپردیم با خود برد. این فصل هم تمام شد. سخت و جانکاه هم تمام شد. روزگاری عجیب و ساعت‌های عجیب‌تری را تجربه کردیم.اما فصل جدید را به اذن‌الله شروع می کنیم. دست ها را بر کمر گرفته و یا علی می‌گوییم و برمی خیزیم. باید برخاست. کارهای زیادی داریم. کارهای سخت و بزرگ.
بار سنگین انتقام ولی خدا بر دوشمان سنگینی می‌کند. باید قاتلان نجسش را قصاص کنیم. عنترهای سطلی‌ها و وحشی‌های آن ور آبی هم باید ادب شوند. باید بفهمند یک مَن ماست چقدر کره می‌دهد.به حساب مزدوران داخلی هم باید برسیم. به حساب همان نفوذی های ریش‌بزی و ریش‌پشمی و سه‌تیغ، لانه کرده در احزاب باد این‌وری و آن‌وری!
همان کاسبان مذاکره که خون نائب امام را هم معامله می‌کنند. همان عاشقان یونجه و گندم آمریکایی. همان‌هایی که جز مذاکره کار دیگری بلد نیستند. همان‌هایی که انتقام را به آزادی قدس حواله می‌کنند.
همان‌هایی که تازه صبح جمعه می‌فهمند چه غلطی کرده‌اند. همان‌هایی که پدرسوختگی شان را به پای فرانچسکو فاکتور می‌کنند. به حساب زالوهای اقتصادی که سالها خوردند و خوابیدند و خون مردم را در شیشه کردند!
حالا وضع فرق کرده. با رهبری جوان و سرزنده که تعارف هم ندارد. رهبری که این بار نمی‌گذاریم فدای ملت شود. نشان دادیم که نمی‌گذاریم. باور نمی کنید جمعیت تشییع را ببینید. ما از خیابان‌ها و کوچه پس کوچه‌های شهرها و روستاها جوشیدیم و سیل ویرانگری شده‌ایم.
مردم مبعوث شده ایران که هیچ، مردم بیدار شده دنیا منتظرند. آستین ها را بالا بزنیم که کار زیاد داریم. ایران و قدس و جهان منتظر است.باید برخاست.
تا نوک قله ظهور تنها چند قدم مانده!
